Zaklęte zwierciadło. Barwione brzegi

„Zaklęte zwierciadło” to druga część Sagi wileńskiej, kontynuacja powieści „Srebrne wrzeciono”. Akcja toczy się na dawnych Kresach w czasach zaborów i obejmuje losy dwóch kobiet, których historie dzieli dwadzieścia lat.

W 1833 roku Eufrozyna Bilińska, szlachcianka z podupadającej rodziny, nie przejmuje się pogarszającą się sytuacją bliskich, bo jest szczęśliwie zakochana i żyje marzeniami. Nie wie, że rodzice zaplanowali dla niej zupełnie inną przyszłość. Postawiona przed dramatycznym wyborem, postępuje wbrew własnym pragnieniom, a ta decyzja wpłynie na całe jej dalsze życie.

Dwie dekady później Eliza Ruczyńska przygotowuje się do ślubu z młodym, przystojnym arystokratą. Wtedy w jej życiu pojawia się rosyjski szlachcic, przedstawiciel zaborcy. Dziewczyna, która dotąd zawsze podporządkowywała się woli rodziców, tym razem decyduje się pójść za głosem serca, choć grozi jej to odrzuceniem przez środowisko. Nie wiadomo, czy ten wybór przyniesie jej szczęście, czy też będzie musiała jeszcze walczyć o siebie i o swoją miłość.

Powieść opowiada o kobietach ponoszących konsekwencje własnych decyzji, o uczuciach, w których nienawiść przeradza się w miłość, a miłość w nienawiść, oraz o podnoszeniu się po stracie. Pokazuje też, że odzyskanie spokoju wymaga rozliczenia się z przeszłością.