Wyspy pamięci. Sprawa neurologa

Kryminał medyczny Ałbeny Grabowskiej, kolejna część cyklu o śledztwach prowadzonych przez komisarza Franciszka Stawickiego i aspirant Maję Kwiatkowską. Tym razem policjanci zajmują się zabójstwem Stanisława Kozłowskiego, emerytowanego neurologa, który został zamordowany we własnym domu.

Początkowo sprawa wydaje się nieskomplikowana. Nie ma śladów włamania, krąg osób, które mogły mieć dostęp do ofiary, jest wąski, a zabezpieczone dowody sugerują, że sprawca zostanie szybko wskazany. Dochodzenie prowadzi jednak śledczych w głąb rodzinnych sekretów, przemilczanych od lat konfliktów i wydarzeń, o których nikt nie chciał pamiętać.

Im lepiej Stawicki i Kwiatkowska poznają przeszłość zamordowanego lekarza, tym mniej oczywisty staje się obraz zbrodni. Pojawiają się nowe tropy, lista podejrzanych się wydłuża, a kolejne ustalenia przeczą wcześniejszym. Śledczy muszą rozważyć różne motywy: zemstę, chęć ukrycia prawdy albo dążenie do tego, by pewne fakty nigdy nie wyszły na jaw.

Pracę utrudniają okoliczności osobiste. Jeden z podejrzanych jest blisko związany z Mają Kwiatkowską, co stawia ją w trudnym położeniu zawodowym i prywatnym. Z kolei komisarz Stawicki znów zmuszony jest zmierzyć się z własną przeszłością, która wraca przy okazji prowadzonego postępowania.

Istotną rolę odgrywa wątek medyczny. Klucz do rozwiązania zagadki może kryć się we wspomnieniach człowieka cierpiącego na chorobę Alzheimera. Próbę dotarcia do utraconych fragmentów jego pamięci podejmuje profesor Alicja Bloch, wybitna neurolog, a rezultaty jej pracy nadają śledztwu nieoczekiwany kierunek. Powieść pokazuje przy tym, jak działa ludzka pamięć, jak choroba ją niszczy i jak zawodne, a zarazem cenne mogą być zachowane w niej ślady dawnych wydarzeń.

Książka łączy klasyczną intrygę kryminalną z portretem rodziny obciążonej tajemnicami oraz z realiami pracy lekarzy, które autorka, z wykształcenia neurolog, zna z własnej praktyki. Głównym tematem jest przeszłość, która nie przestaje oddziaływać na teraźniejszość, oraz to, że najważniejsze informacje bywają zapisane nie w aktach sprawy, lecz w ludzkich wspomnieniach.

Tom nawiązuje do wcześniejszych kryminałów medycznych pisarki z tymi samymi bohaterami, ale opisuje odrębne śledztwo, więc można go czytać również bez znajomości poprzednich części. Czytelnik śledzi zarówno postępy dochodzenia, jak i zmieniające się relacje w zespole śledczym, które rozwijają się z tomu na tom.