Wszystko, co straciliśmy

Trzydziestopięcioletni Jaxon Rivers miał kiedyś uporządkowane życie: narzeczoną, dobrą pracę i grono przyjaciół. Był pewny siebie, przebojowy i nieco nieokrzesany. Wszystko przekreślił jeden moment. W poważnym wypadku samochodowym zginął jego przyjaciel, a Jaxon trafił na kilka lat do więzienia.

Dwudziestopięcioletnia Autumn Meadows dorastała w surowym domu, w poczuciu wdzięczności wobec rodziców i obowiązku posłuszeństwa. Ułożona i grzeczna, nie nauczyła się mieć własnego zdania. W przeddzień ślubu ucieka, ściągając na rodzinę wstyd, a na siebie samotność w obcym miejscu.

Dziewczyna przyjeżdża do niewielkiego miasteczka Sullivan’s Island i zamieszkuje w domu po babci. Właściwie się do niego włamuje, ponieważ rodzice uzależnili przekazanie nieruchomości od zawarcia małżeństwa. Ma walizkę z kilkoma ubraniami, niewielkie oszczędności i przekonanie, że przegrała własne życie.

W tym samym czasie Jaxon wychodzi na wolność. Zastaje pusty, zaniedbany dom, sąsiadów, którzy nie chcą z nim rozmawiać, i rodzinę, która dawno spisała go na straty. Dwoje zagubionych ludzi spotyka się w miejscowym pubie w dość nietypowych okolicznościach, a ich drogi zaczynają się odtąd regularnie przecinać.

Początkowa nieufność ustępuje stopniowo. Autumn po raz pierwszy sama decyduje o sobie i uczy się samodzielności, Jaxon mierzy się z ostracyzmem małej społeczności, która pamięta mu przeszłość. Oboje muszą rozstrzygnąć, ile prawdy o sobie są gotowi wyjawić.

Natalia Kulpińska opowiada o tym, czy osoby, które utraciły niemal wszystko, potrafią zbudować życie od nowa i zaufać komuś drugiemu. Ważnym tematem jest wybaczenie samemu sobie, poczucie winy oraz błędy popełniane świadomie, bo wydają się jedynym wyjściem. Fabułę uzupełniają tajemnice z przeszłości obojga bohaterów.

To romans obyczajowy osadzony w amerykańskim nadmorskim miasteczku, o powolnym odzyskiwaniu równowagi, nadziei na zmianę i o tym, że czasem dopiero sięgnięcie dna pozwala się od niego odbić.