Wrota popiołów. Ostatnie dni katarów. Saga zapomnianych. Tom 1

„Wrota popiołów. Ostatnie dni katarów” to powieść historyczna Kamili Cudnik, otwierająca cykl „Saga zapomnianych”. Akcja rozgrywa się w XIII-wiecznej Langwedocji, na południu dzisiejszej Francji, a jej osią są dzieje twierdzy Montségur, uważanej za jeden z ostatnich bastionów katarów.

Opowieść zaczyna się w 1224 roku. Panu na Montségur, de Pereille’owi, rodzi się najmłodsza córka, Escla. Tego samego dnia kasztelan przyjmuje pod swój dach osieroconego chłopca, Jordana, daje mu własne nazwisko i powierza opiekę nad przybranymi siostrami: Anną, Filippą i nowo narodzoną dziewczynką. Dorastają w krainie znanej z różnorodności i swobody obyczajów, która wkrótce staje się celem krucjaty, a następnie działań inkwizycji.

Wraz z narastaniem konfliktu drogi rodzeństwa się rozchodzą. Anna zostaje wciągnięta w polityczne układy i sojusze, natomiast Jordan, rozdarty między poczuciem obowiązku a uczuciem do Escli, wstępuje do zakonu templariuszy. Bohaterowie muszą wybierać między wiernością rodzinie, wierze i własnym pragnieniom, a każda z tych decyzji niesie ryzyko zdrady lub śmierci. Fabuła zmierza ku wydarzeniom z wiosny 1244 roku, kiedy oblężenie Montségur dobiega końca.

Książka łączy wątek obyczajowy i miłosny z obrazem wojen albigeńskich oraz schyłku kultury katarskiej.