Wielki Gatsby

Powieść Francisa Scotta Fitzgeralda, wydana po raz pierwszy w 1925 roku, rozgrywa się w 1922 roku w Nowym Jorku i na Long Island, w epoce jazzu. Narratorem jest Nick Carraway, pochodzący ze Środkowego Zachodu makler giełdowy, który wynajmuje niewielki dom w West Egg. Jego sąsiadem okazuje się Jay Gatsby, tajemniczy milioner znany z wystawnych przyjęć, na które ściągają tłumy gości.

Po drugiej stronie zatoki, w East Egg, mieszka kuzynka Nicka, Daisy Buchanan, wraz z zamożnym mężem Tomem. Do kręgu znajomych narratora należy też Jordan Baker, golfistka i przyjaciółka Daisy. Z czasem Nick poznaje bliżej Gatsby'ego i odkrywa, co łączy go z Daisy.

Opowieść o uczuciu Gatsby'ego do Daisy jest zarazem portretem burzliwej epoki prohibicji i przepychu, w której bogactwo i pozycja społeczna skrywają wewnętrzną pustkę i utracone złudzenia. Powieść podejmuje temat majątku, podziałów klasowych i amerykańskiego snu. To wydanie zawiera ilustracje Benjamina Lacombe'a, który przedstawia świat Fitzgeralda w obrazach łączących złoto i mrok.