Widziałam i pisałam. Pamiętnik niesłyszącej sybiraczki.

„Widziałam i pisałam. Pamiętnik niesłyszącej sybiraczki” to wspomnienia Krystyny Ostrowskiej, która w wieku dziesięciu lat straciła słuch w wyniku choroby. W lutym 1940 roku, jako kilkunastoletnia dziewczyna, została wraz z rodziną deportowana w głąb Związku Sowieckiego. Po ogłoszeniu amnestii przez Iran trafiła do jednego z osiedli dla polskich uchodźców w Rodezji Północnej (dzisiejszej Zambii), a po wojnie osiedliła się na stałe w Wielkiej Brytanii.

Pamiętnik zaczęła prowadzić w łagrze na Syberii. Obawiając się kontroli, spaliła go przed opuszczeniem Persji, a następnie odtworzyła z pamięci w zeszytach już w Rodezji Północnej. Przez dziesięciolecia zapiski pozostawały ukryte, zanim trafiły do historyków i zostały opracowane przez badaczy z Krakowa. Publikacja jest cennym źródłem dla badaczy losów przymusowych migracji Polaków.