Wampir z Osielska

Czasem trzeba przedrzeć się przez mroki zła, by ujrzeć światło prawdy.

Bydgoszcz, połowa lat 60. XX wieku. W lesie na obrzeżach jednego z osiedli zostają znalezione zwłoki kobiety. Śledczy ruszają w teren, lecz im więcej pytań zadają, tym wyraźniej czują, że błądzą, pozbawieni technik, które dziś wydają się oczywiste. Gdy dziewięć miesięcy później ginie kolejna kobieta, miasto zaczyna żyć jednym słowem: „wampir”.

Rozpoczyna się nerwowe polowanie na sprawcę. Pojawiają się mylne tropy, sensacyjne zeznania i podejrzany, który zdaje się idealnie pasować do profilu mordercy. W tle krąży postać „Bogacza” – mężczyzny epatującego w lokalach plikiem banknotów, jakby szukał ofiary albo próbował coś udowodnić. Każdy dzień bez przełomu podsyca strach, zwłaszcza wśród kobiet. Krzysztof Drozdowski kreśli nie tylko historię zbrodni, lecz także obraz realiów śledztwa w PRL: presji, błędów i mozolnego zbierania okruchów prawdy z protokołów, wizji lokalnych i relacji świadków. Finał rozgrywa się na sali sądowej, gdzie zapada wyrok w sprawie, która na lata zapisała się w pamięci regionu.

To książka dla czytelników, którzy w literaturze true crime szukają nie sensacji, lecz odpowiedzi na pytanie, jak rodzi się zło i w jaki sposób państwo próbuje je uchwycić, nawet gdy wciąż brakuje pewników.