Violetta. Powieść inspirowana życiem wielkiej diwy

Wiktor Słojkowski opowiada historię Violetty przez wspomnienia osoby, która znała ją poza sceną. Halina Prewiak przez lata przygotowywała piosenkarkę do występów jako fryzjerka. Bywała przy niej przed wejściem na estradę i po powrocie za kulisy, gdy publiczny wizerunek gwiazdy ustępował codziennym zachowaniom i emocjom. Powieść korzysta z tej perspektywy, by zestawić sceniczną sławę z samotnością oraz trudnymi relacjami artystki z ludźmi z jej otoczenia.

Po śmierci Violetty do salonu Haliny przychodzi Marta Radecka, młoda dziennikarka zainteresowana życiem diwy. Chciałaby przeprowadzić wywiad, lecz fryzjerka wybiera inną formę rozmowy. Zaprasza Martę do kolejnych wizyt, podczas których można obserwować pracę salonu, oglądać zachowane fotografie i przedmioty oraz słuchać wspomnień. Dziennikarka stopniowo składa z tych fragmentów obraz kobiety bardziej złożony niż postać znana z występów i medialnych opowieści.

W tle pozostaje kariera piosenkarki, jej koncerty w kraju i za granicą, rozmach scenicznych kreacji i emocje, jakie wzbudzała. Opowieść skupia się jednak na tym, jak widzieli ją ci, którzy towarzyszyli jej z bliska. Halina pamięta zarówno zdolność Violetty do zachwycania, jak i momenty, w których raniła innych, bywała wymagająca i nieprzewidywalna. Z perspektywy Marty każde świadectwo odsłania kolejną część historii, lecz nie zamienia jej w prostą odpowiedź na pytanie o prawdziwą twarz gwiazdy. To powieść inspirowana życiem artystki, a nie dokumentalna biografia; opowiada o przyjaźni, lojalności, sławie i jej osobistym koszcie.