Trainspotting

Debiutancka powieść Irvine'a Welsha, wydana po raz pierwszy w 1993 roku, rozgrywa się pod koniec lat osiemdziesiątych w Leith, dzielnicy Edynburga. Jej bohaterami są młodzi mężczyźni z robotniczych środowisk, których życie wypełniają heroina, alkohol, bezrobocie, zasiłki i drobne przestępstwa. Uzależnienie i jego skutki, w tym zakażenia wirusem HIV, dotykają wielu postaci.

Najczęściej głos zabiera Mark Renton, inteligentny, lecz cyniczny i przygnębiony narkoman. Wokół niego pojawiają się jego przyjaciele: przystojny, kobieciarski naciągacz Simon, zwany Sick Boyem, naiwny i dobroduszny Spud, z którego wszyscy kpią, ale który zarazem jest dla grupy oparciem, gwałtowny alkoholik Franco Begbie, terroryzujący własnych kumpli, oraz Tommy, przyjaciel Rentona z dzieciństwa.

Powieść nie ma linearnej fabuły. Składa się z siedmiu części, w których kolejne rozdziały opowiadane są z perspektywy różnych postaci, najczęściej w formie pierwszoosobowego strumienia świadomości, a niekiedy przez wszechwiedzącego narratora. Język narracji łączy standardową angielszczyznę z dialektem szkockim i slangiem bohaterów. Welsh przedstawia ich świat z bliska, ich własnymi słowami, pokazując zarówno fascynację narkotykami, jak i wyniszczające skutki uzależnienia.