Tożsamość siłą każdego ciała

Książka Filipa Węglińskiego to esej z pogranicza popularyzacji nauki, filozofii i futurologii, poświęcony pytaniu, czym jest ludzka tożsamość i czy musi ona bezpowrotnie zniknąć wraz ze śmiercią mózgu. Autor wychodzi od spostrzeżenia, że przez całe życie człowiek buduje niepowtarzalne „ja”, na które składają się wspomnienia, emocje, wiedza, charakter i więzi z innymi, a wszystko to jest zapisane w niezwykle złożonej strukturze układu nerwowego.

Kolejne części dotyczą natury świadomości, podstaw funkcjonowania mózgu oraz roli pamięci i emocji w poczuciu ciągłości własnej osoby. Autor zastanawia się, w jakim stopniu procesy fizyczne zachodzące w mózgu decydują o tym, kim się czujemy, i co dzieje się z tożsamością, gdy zostają one zaburzone.

Ważne miejsce zajmują kwestie etyczne związane z ingerencją w umysł oraz rozważania o przyszłości: czy postęp medycyny i technologii pozwoli kiedyś zachować nie tylko ciało, ale i zapisaną w nim wiedzę oraz osobowość, na przykład przez przeniesienie ich na inny nośnik. Książka nie proponuje gotowych odpowiedzi; jej celem jest raczej uporządkowanie pytań i pokazanie, jakie konsekwencje miałyby poszczególne scenariusze.

Publikację wyróżnia osoba autora, który według informacji wydawcy napisał ją jako nastolatek zainteresowany medycyną. Należy ją więc czytać jako osobisty, ambitny głos młodego pasjonata, a nie jako opracowanie specjalistyczne: przedstawione w niej hipotezy, zwłaszcza dotyczące przenoszenia świadomości, mają charakter spekulatywny i nie odzwierciedlają aktualnych możliwości nauki.

Tom liczący ponad trzysta sześćdziesiąt stron może zainteresować czytelników ciekawych zagadnień świadomości, neuronauki i bioetyki w przystępnym ujęciu, a także młodzież szukającą inspiracji do własnych poszukiwań intelektualnych.