Terapia z użyciem MDMA i innych entaktogenów

Publikacja niemieckiego psychiatry i badacza Torstena Passiego poświęcona stosowaniu MDMA i pokrewnych substancji, określanych jako entaktogeny, w roli farmakologicznego uzupełnienia psychoterapii. Autor przedstawia historię terapeutycznego wykorzystywania tych środków oraz analizuje relacje pacjentów, którzy uczestniczyli w grupowych sesjach z ich użyciem.

Termin „entaktogen”, złożony z elementów greckich i łacińskich, oznacza substancję pozwalającą „dotknąć wnętrza”. Passie opisuje działanie przypisywane tej grupie związków: zmniejszenie lęku, większą otwartość i zaufanie oraz łatwiejszy dostęp do trudnych wspomnień, i omawia podstawowe dane o neurobiologicznych oraz psychologicznych aspektach takich doświadczeń.

Książka przypomina, że część terapeutów korzystała z MDMA do 1985 roku, kiedy substancja została zdelegalizowana, a następnie relacjonuje późniejsze starania o prowadzenie zatwierdzonych badań klinicznych. Autor referuje ich wyniki, przede wszystkim dotyczące pacjentów z przewlekłym, opornym na leczenie zespołem stresu pourazowego. Polskie wydanie zostało przez niego zaktualizowane i rozszerzone o artykuł na temat wczesnego użycia MDMA w psychoterapii w latach 1977–1985.

Praca ma charakter naukowy i przeglądowy; jest adresowana do psychiatrów, psychoterapeutów, psychologów i osób śledzących badania nad substancjami psychoaktywnymi w medycynie. Wnioski dotyczące skuteczności są stanowiskiem autora opartym na cytowanych badaniach. MDMA pozostaje substancją kontrolowaną, a jej używanie poza zatwierdzonymi badaniami klinicznymi jest nielegalne i wiąże się z ryzykiem dla zdrowia; książka nie jest instrukcją samodzielnego stosowania.