Szepty umarłych

Po wielu latach nieobecności starszy mężczyzna wraca na pogrzeb do rodzinnej wsi, która pamięta jeszcze czasy państwowego gospodarstwa rolnego. Zamierza zostać tylko jeden dzień. Spacer po cmentarzu w towarzystwie tajemniczego młodzieńca sprawia jednak, że zaczyna wracać do pytań, które nosił w sobie przez całe życie.

Co łączy dawnego proboszcza z utopionym dzieckiem? Dokąd prowadzą ukryte pod wsią tunele i skąd biorą się szepty, które wciąż można usłyszeć? Poszukiwanie odpowiedzi prowadzi bohatera przez wspomnienia, niedopowiedziane historie mieszkańców oraz miejsca związane z jego przeszłością. Powrót do domu okazuje się także próbą zrozumienia samego siebie.

Krzysztof Chłopek osadza „Szepty umarłych” w codzienności polskiej wsi u schyłku PRL i po przemianach ustrojowych. Zagadki przeszłości splatają się tu z refleksją o pamięci i zapomnieniu, tęsknocie za minionym światem oraz relacji człowieka z Bogiem. Gawędziarska opowieść śledzi to, co trwa w ludziach i miejscach, choć pozornie dawno odeszło. Tajemniczy spacer staje się dla bezimiennego bohatera okazją do zmierzenia się z tym, przed czym dotąd uciekał.