Syn Jaćwieży. Łaska pradawnych

Gunarew Jatwiag stanął do walki z Vargiem i poniósł klęskę. Znienawidzony wiking przeżył, zyskał nowych sojuszników i rośnie w siłę. Jaćwing ocalił życie, ale jego ciało jest poranione, a wola walki niemal zgasła. Jeśli chce wypełnić przysięgę złożoną umierającemu ojcu, musi na nowo odnaleźć siłę, która pozwoli mu ruszyć za przeciwnikiem.

Los Gunarewa nie zależy już jednak wyłącznie od osobistego pragnienia zemsty. Wojownik zostaje wciągnięty w bezwzględną rozgrywkę władców kształtujących porządek Europy Wschodniej w X wieku. Cesarze Roman I Lekapen i Konstantyn VII Porfirogeneta walczą o wpływy w Bizancjum, kniaź Igor Rurykowicz umacnia władzę Rusi, a książę Drewlan Mał czeka na moment, w którym będzie mógł zrzucić wareskie jarzmo.

Na tej politycznej szachownicy Gunarew może stać się cennym sprzymierzeńcem albo łatwym do poświęcenia narzędziem. Każdy sojusz ma cenę, a decyzje podejmowane w pałacach prowadzą do krwawych starć daleko od cesarskich komnat. Bohater musi nauczyć się rozpoznawać zamiary ludzi, którzy prowadzą wojnę nie tylko mieczem, lecz także obietnicą, szantażem i zdradą.

W jego historii ponownie pojawia się Zoe, urodzona w porfirowej komnacie córka cesarza. Łączy ich dług za wzajemnie ocalone życie i uczucie, którego nie da się łatwo nazwać. Pochodzenie oraz władza tworzą jednak między wojownikiem a księżniczką mur niemal niemożliwy do przekroczenia. Ich osobiste wybory zostają podporządkowane interesom dynastii.

Syn Jaćwieży. Łaska pradawnych to drugi tom historycznego cyklu Tomasza Cybulskiego. Powieść łączy udokumentowane postacie i konflikty z losami fikcyjnego wojownika, prowadząc czytelnika od Jaćwieży przez step po Bizancjum i ziemie Rusi. Gunarew musi zdecydować, czy ważniejsza jest zemsta, wierność przysiędze, uczucie do Zoe czy możliwość samodzielnego wybrania przyszłości.