Świeca szeptuchy

Do niewielkiej miejscowości na Podlasiu przybywa mężczyzna, który chce wyjaśnić serię zaginięć i niewytłumaczalnych zdarzeń. Mieszkańcy od pokoleń przekazują sobie opowieści o szeptuchach, a w miejscach związanych z kolejnymi zagadkami pojawiają się płonące świece. Przybysz zaczyna szukać związku między tym powracającym znakiem a losem zaginionych osób. Im dłużej przebywa we wsi, tym trudniej oddzielić miejscowe wierzenia od tego, co dzieje się na jego oczach.

Świece okazują się czymś więcej niż śladem pozostawionym przez nieznaną osobę. Są częścią dawnych rytuałów, które według mieszkańców mają podtrzymywać równowagę między światem ludzi a siłami budzącymi lęk. Bohater musi zrozumieć, dlaczego pojawiają się właśnie teraz i jaką rolę mogą odgrywać w serii tajemniczych wydarzeń. W poszukiwaniu odpowiedzi wchodzi coraz głębiej w przestrzeń, w której codzienne życie sąsiaduje z przekazywanymi przez pokolenia praktykami i ostrzeżeniami.

„Świeca szeptuchy” wykorzystuje podlaski krajobraz i motyw lokalnych wierzeń do opowieści grozy. Jej osią jest śledzenie kolejnych śladów przez przybysza, który nie wie, czy ucieczka do lasu przyniesie mu bezpieczeństwo, czy narazi go na większe niebezpieczeństwo. Zaginięcia, płonące świece i rytuały składają się na zagadkę, której rozwiązanie wymaga przyjrzenia się temu, co we wsi uchodzi za legendę, a dla jej mieszkańców może być częścią rzeczywistości.