„Nic mnie już tu nie trzyma”. Emigracja Aleksandra Forda do Izraela na tle wydarzeń Marca 1968 w kinematografii polskiej
Św. Makary, egipski "Doktor Łaski"
Wydawca: Bratczyk
Studium o świętym Makarym Wielkim, mnichu egipskim z IV wieku: zarys dziejów chrześcijańskiego Egiptu i monastycyzmu oraz analiza nauki o łasce w pismach przypisywanych Makaremu.
Gdzie kupić: ebook, audiobook
Epub, Mobi, PDF, MP3
Książka Mirosława Białousa poświęcona jest świętemu Makaremu Wielkiemu, zwanemu Egipskim, jednemu z najważniejszych przedstawicieli wczesnego monastycyzmu egipskiego, żyjącemu w czwartym stuleciu. Autor przedstawia go jako duchowego ojca i nauczyciela wielu mnichów, a zarazem przewodnika dla licznych osób, które przybywały do niego w poszukiwaniu drogi do zbawienia. Nauczanie Makarego, wyrosłe z doświadczenia surowej ascezy, ukazane zostaje jako przesłanie skierowane nie tylko do zakonników, lecz do chrześcijan wszystkich stanów. Centralnym tematem publikacji jest Makariańska nauka o łasce, która uzasadnia przydomek zawarty w tytule.
Pierwsza część pracy ma charakter wprowadzenia historycznego. Autor omawia w niej Egipt jako kategorię teologiczną, zestawia monoteizm z politeizmem, a następnie przedstawia dzieje chrześcijańskiego Egiptu i rozwój tamtejszego życia monastycznego. Na tym tle pojawiają się sylwetki trzech postaci: świętego Antoniego Egipskiego, świętego Makarego Aleksandryjskiego oraz świętego Makarego Egipskiego, nazywanego Wielkim. Część tę zamyka omówienie dorobku pisarskiego Makarego Wielkiego, przede wszystkim przypisywanych mu homilii.
Druga część dotyczy kontekstów, w jakich pojęcie łaski występuje w pismach świętego Makarego. Autor analizuje kolejno kontekst grzechu, teologalny wymiar procesu zbawienia, aspekt soteriologiczny i antropologiczny oraz cel łaski i sposób jej pozyskania przez człowieka. Całość uzupełniają zakończenie i bibliografia.
We wstępie autor podkreśla, że koncepcja łaski Ducha Świętego reprezentowana przez Makarego wywarła istotny wpływ na kształt monastycyzmu wschodniego, a także szerzej na życie Kościoła. Zwraca uwagę, że ten element nauki o zbawieniu był zarazem ważnym narzędziem duszpasterstwa, obecnym nie tylko we wspólnotach cenobickich Egiptu. Według autora zagadnienie łaski ma wymiar ponadwyznaniowy, a w czwartym wieku zajmowało ono zarówno teologów zachodnich, jak i wschodnich, przyczyniając się do kształtowania właściwego obrazu Boga w Trójcy Jedynego.
Autor wskazuje, że w Afryce Północnej, podobnie jak w chrześcijańskiej Europie, przebiegała granica między chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim. Makarego i jego towarzyszy, ascetów pustyni, traktuje jako rzeczników obrazu Boga zakorzenionego w przekazie biblijnym. Podkreśla dużą rolę Pisma Świętego w nauczaniu Makarego, szczególnie ksiąg Starego Testamentu, oraz akcentowaną przez autorów afrykańskiego Wschodu jedność obu Testamentów. Zestawia ją z kształtującą się równolegle na Zachodzie, w środowisku Hippony, zasadą interpretacyjną, zgodnie z którą to, co ukryte w Starym Testamencie, zostaje odsłonięte w Nowym.
Autor zastanawia się także, dlaczego właśnie kwestia łaski tak mocno zajmowała ówczesny świat. Odpowiedź formułuje ostrożnie, jako hipotezę: być może warunki klimatyczne i kulturowe Afryki Północnej sprzyjały pogłębionej refleksji nad Bogiem, który daje istnienie wszystkiemu, pragnie nawrócenia grzesznika, a nie jego śmierci, i przez swojego Syna oraz ustanowione przez Niego sakramenty przedłuża swoje zbawcze działanie. Wszystkie te wątki autor odnajduje w przekazie świętego Makarego, a swoją pracę traktuje jako zaproszenie do ponownego odczytania jego homilii jako źródła mądrości serca.
Dodatkowe informacje
Komentarze i recenzje
Zaloguj się, aby dodać komentarz lub ocenę.
Inne książki autora
Brak innych książek tego autora.
Brak ocen, komentarzy i recenzji.