STREFY ZAKAZU LOTÓW W INTERWENCJI HUMANITARNEJ

Książka Tadeusza Zielińskiego, wydana przez Wydawnictwo Naukowe Silva Rerum, poświęcona jest strefom zakazu lotów jako narzędziu interwencji humanitarnej. Autor przypomina, że interwencja humanitarna nie jest zjawiskiem nowym – występowała także w okresie zimnej wojny – jednak dopiero od początku lat 90. XX wieku, gdy problem ten dotknął również Europy, stała się przedmiotem licznych dyskusji, a tym samym nieuchronnie także kontrowersji.

Do upowszechnienia idei interwencjonizmu przyczyniły się przede wszystkim nagłaśnianie kwestii przestrzegania praw człowieka oraz oczekiwanie społeczności międzynarodowej, że ich drastyczne naruszenia nie mogą pozostać bez odpowiedzi. Zaczęło dominować przekonanie, że suwerenność danego państwa nie jest wystarczającym powodem, by nie reagować w obliczu takich naruszeń. Karta Narodów Zjednoczonych dopuszcza bowiem użycie siły w sytuacji zagrożenia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

Autor wskazuje, że wiodącą rolę w tym obszarze odgrywa Organizacja Narodów Zjednoczonych, a zwłaszcza Rada Bezpieczeństwa, wspierana przez inne uznane organizacje międzynarodowe i regionalne. Podkreśla też, że decyzje o podjęciu interwencji powinny zapadać w formie rezolucji akceptowanych przez całą społeczność międzynarodową.