Sto lat samotności

Najsłynniejsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza, wydana po raz pierwszy w 1967 roku i uznawana za sztandarowe dzieło realizmu magicznego. Opowiada dzieje siedmiu pokoleń rodziny Buendía oraz założonego przez nią miasteczka Macondo – od jego powstania po zagładę. Nad rodem ciąży lęk przed fatum kazirodztwa, a losy kolejnych Aurelianów i José Arcadiów powtarzają się niczym wariacje tego samego motywu.

Autor znał opowieści o Macondo od dzieciństwa, z relacji dziadków, i przez blisko dwadzieścia lat dojrzewał do ich spisania. Stworzył świat, w którym rzeczy niezwykłe należą do codzienności, a zwyczajne przyjmowane są jak cud; świat pełen odniesień biblijnych, baśniowych, literackich i politycznych, będący zarazem metaforą historii Ameryki Łacińskiej. To wydanie specjalne zawiera ilustracje chilijskiej artystki Luisy Rivery.