Sokołowsko. Zapomniana perła Dolnego Śląska

„Sokołowsko. Zapomniana perła Dolnego Śląska” Zofii Leszko to studium dziejów uzdrowiska w Sokołowsku w latach 1945–1989, wydane wcześniej przez Warszawską Firmę Wydawniczą pod tytułem „Sokołowsko. Zapomniana perła Dolnego Śląska w latach 1945–1989”. Ta niewielka miejscowość w Górach Suchych, w Sudetach Środkowych, ma bogatą tradycję leczniczą: w 1855 roku dr Hermann Brehmer otworzył tu pierwsze na świecie specjalistyczne sanatorium dla chorych na gruźlicę, a rozwój uzdrowiska na trwałe ukształtował charakter osady i życie jej mieszkańców.

Autorka koncentruje się na okresie powojennym, gdy dawny Görbersdorf, przemianowany w 1946 roku na Sokołowsko, zasiedlili nowi mieszkańcy, a uzdrowisko kontynuowało leczenie gruźlicy i chorób układu oddechowego. Przygląda się wzajemnym zależnościom między funkcjonowaniem sanatoriów a przemianami społecznymi i obyczajowymi, pokazując, jak uzdrowisko wpływało na codzienność kolejnych pokoleń i jak kształtowała się wyjątkowa lokalna społeczność.

Książka podkreśla odmienność Sokołowska jako miejscowości uzdrowiskowej. Przez dziesięciolecia uchodziło ono za oazę spokoju, do której przyjeżdżali kuracjusze z różnych stron kraju, jednak życie mieszkańców nie było wolne od problemów typowych dla epoki PRL. Zofia Leszko stara się uchwycić specyfikę tego miejsca i wskazać czynniki, które zadecydowały o jego obecnym charakterze. Praca łączy historię lokalną, regionalistykę i refleksję społeczną, przedstawiając Sokołowsko nie tylko jako uzdrowisko, lecz także jako miejsce o własnej historii i tożsamości. Zainteresuje czytelników ciekawych dziejów uzdrowisk, Dolnego Śląska i przemian małych miejscowości.