Słoń

„Słoń” to zbiór krótkich opowiadań Sławomira Mrożka, wydany po raz pierwszy w 1957 roku. Tom ugruntował pozycję autora jako satyryka i do dziś uchodzi za jedną z najbardziej reprezentatywnych książek w jego dorobku prozatorskim.

W miniaturach tych Mrożek stawia zdezorientowanego bohatera wobec sytuacji doprowadzonych do absurdu. Ośmiesza urzędniczą logikę, propagandowy język, pozorną postępowość i rzekomą naukowość życia w PRL. W tytułowym utworze dyrektor prowincjonalnego ogrodu zoologicznego, chcąc wykazać się oszczędnością, zastępuje prawdziwe zwierzę gumową atrapą, co kończy się kompromitacją.

Siłą zbioru jest język. Pisarz parodiuje style urzędowe, gazetowe i szkolne, zderza patos z banalnością i buduje komizm na precyzyjnie prowadzonej groteskowej logice. Opowiadania, choć wyrosły z konkretnej epoki, pozostają czytelne jako satyra na biurokrację i myślenie hasłami. Wybrane utwory z tomu są omawiane w szkole.