Sen nocy letniej. Wydanie ilustrowane

„Sen nocy letniej” to jedna z najbardziej znanych komedii Williama Shakespeare’a, napisana pod koniec XVI wieku. Wydanie ilustrowane przynosi tekst w klasycznym, dziewiętnastowiecznym przekładzie Leona Ulricha.

Akcja rozgrywa się w Atenach i w pobliskim lesie w czasie przygotowań do ślubu księcia Tezeusza z Hipolitą. Do lasu uciekają zakochani Hermia i Lizander, a za nimi podążają Demetriusz i Helena. Tej samej nocy trwa tam spór między Oberonem i Tytanią, królem i królową elfów, a grupa ateńskich rzemieślników ćwiczy przedstawienie na książęce wesele. Psotny duch Puk, posługując się sokiem z czarodziejskiego kwiatu, myli osoby i wywołuje serię miłosnych nieporozumień, które o świcie zostają szczęśliwie rozwiązane.

Tytuł odnosi się do nocy świętojańskiej, przypadającej około 24 czerwca, z którą w całej Europie, od ziem słowiańskich po Anglię, wiązano podobne obrzędy: palenie ogni, śpiewy, tańce oraz wiarę w cudowną moc paproci. Shakespeare tworzył w epoce, w której powszechnie wierzono w duchy, czary i konszachty z diabłem, a czarownice wciąż stawiano przed sądem. Z tych ludowych wyobrażeń uczynił jednak materiał poetyckiej, pogodnej fantazji o zmienności uczuć i granicy między jawą a snem.