ścierwień

„ścierwień” Katarzyny Szwedy to tom wierszy o tym, co pozostaje po odejściu, i o żałobie, która dokonuje się w języku oraz w przestrzeni Podkarpacia. Poetka powraca do tematów obecnych w jej wcześniejszych książkach: miejsca, pochodzenia, rodzinnych historii i relacji człowieka z przyrodą.

Lasy, bagna, potoki, ogrody i opuszczone domy nie są tu jedynie krajobrazem, lecz stają się sposobami pamiętania. Bobry, wilki, lisy, ptaki, larwy i grzyby pokazują, że w przyrodzie nie ma wyraźnej granicy między trwaniem a rozpadem. Autorka odczytuje znaki z lotu ptaków, z nurtu rzek i ze zmian zachodzących w ziemi, a punktem wyjścia wierszy są doświadczenie straty i ślady zostawione przez tych, których już nie ma.