Schiller i klasycyzm. Piękno, sztuka i edukacja

Wraz ze swoją eseistyczną, poetycką i dramaturgiczną twórczością, Friedrich Schiller (1759-1805) był jednym z najwybitniejszych ywórców klasycznej filozofii niemieckiej. Schiller zaproponował koncepcję wielowymiarowej osoby ludzkiej, która wzbudziła żywy oddźwięk w kulturze późnego oświecenia. Nieustanie rozdarty między pasją literacką a przenikliwością filozoficzną, autor "Ody do radości" w sposób trwały zaznaczył przejście między XVIII a XIX wiekiem, sytuując się tuż obok takich gigantów filozofii, jakimi byli Goethe i Kant. W niniejszym tomie, szczególną uwagą poświęcono jego pismom estetycznym, w których oświeceniowy problem wychowania człowieka współistnieje z tematyką piękna i sztuki; prace te określiły zbiór pojęć, których wpływ sięgał aż po XX wiek.