Samotne wyspy. Kanenbergowie. Tom 2

Poruszająca powieść o kobietach uwikłanych w wielką historię, o poszukiwaniu tożsamości i miłości, która potrafi przetrwać wbrew wszelkim przeszkodom.
Lata trzydzieste XX wieku. Do niewielkiego miasta we wschodniej Marchii przyjeżdża Ewa Sulima z córką Anielą. Wśród niemieckich mieszkańców próbuje ułożyć sobie życie, choć każdy dzień naznaczony jest obcością, lękiem i oczekiwaniem. Wojna jest coraz bliżej, a mąż Ewy pojawia się tylko potajemnie, nie wyjaśniając, dlaczego kazał jej zostać właśnie tutaj.
Gdy świat wokół zaczyna się rozpadać, Ewa bierze pod opiekę osamotnionego niemieckiego chłopca, Gustawa. Chłopca, którego wojna pozbawiła domu, matki i poczucia przynależności. Z czasem jego los splata się z losem Anieli, a ich rodzina zostaje wpisana w dramatyczną historię pogranicza, wojny i powojennych ran.
Po latach w tym samym domu dorastają Róża i Stefania — bliźniaczki, które więcej dzieli, niż łączy. Dziedziczą nie tylko nazwisko i miejsce, ale też samotność, przemilczaną prawdę o ojcu i konsekwencje dawnych wyborów.
Bo nie tylko domy przechodzą z pokolenia na pokolenie. Także lęk, milczenie i tęsknota za tymi, którzy odeszli.