Samolubny gen

Najsłynniejsza książka Richarda Dawkinsa, brytyjskiego biologa ewolucyjnego i etologa, po raz pierwszy opublikowana w 1976 roku. Autor proponuje w niej spojrzenie na ewolucję z perspektywy genów: to one są podstawową jednostką doboru naturalnego, a organizmy – rośliny, zwierzęta i ludzie – pełnią funkcję „maszyn przetrwania”, które geny powołały do życia, aby się powielać.

Ujęcie to zelektryzowało środowisko biologów i zainteresowało szerokie grono czytelników, otwierając nowy sposób myślenia o życiu. Dawkins tłumaczy z tej perspektywy między innymi pochodzenie zachowań egoistycznych i altruistycznych, konflikty między płciami oraz między rodzicami a potomstwem, a także wprowadza pojęcie memu jako jednostki przekazu kulturowego. Po pięćdziesięciu latach książka pozostaje punktem odniesienia w dyskusjach o ewolucji, inspiruje badania i jest zaliczana do najbardziej wpływowych dzieł literatury naukowej.

Niniejsza edycja odpowiada wydaniu przygotowanemu na pięćdziesięciolecie pierwszej publikacji. Zawiera nowy epilog, w którym autor wraca do swojej pracy i zastanawia się nad trwałością jej oddziaływania, oraz nowy aneks, ukazujący koncepcję samolubnego genu w świetle historycznym i osobistym.

Dawkins uzyskał doktorat w Oksfordzie, wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley i na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jego książki odegrały ważną rolę w popularyzacji biologii ewolucyjnej oraz w debacie o relacji między nauką a religią. Jest też autorem wielu innych książek popularnonaukowych.

Tom ukazuje się w serii „Duże Litery”, czyli w wersji z powiększoną czcionką, przeznaczonej dla osób, którym standardowy druk sprawia trudność, w tym dla seniorów i czytelników słabowidzących.