Przeżywanie nieprzeżytego życia

Psychoanalityk Thomas H. Ogden omawia w tej książce sposoby myślenia, które ułatwiają lub utrudniają pracę analityczną. Swoje rozważania opiera na przykładach z praktyki klinicznej, pokazując, jak określony tryb myślenia analityka i pacjenta wpływa na przebieg terapii.

Punktem wyjścia są prace Donalda W. Winnicotta i Wilfreda R. Biona, które autor odczytuje na nowo i rozwija. Ogden przekonuje, że nieprzeżywanie części własnego życia jest doświadczeniem powszechnym, i opisuje, w jaki sposób doświadczenie analityczne pozwala tę utraconą część życia odzyskać.

Kolejne tematy książki to znaczenie intuicji w pracy terapeutycznej oraz potrzeba wypracowania przez terapeutę własnego stylu analitycznego. Autor analizuje także związek między prawdą a zmianą psychiczną, a zaproponowane rozumienie prawdy odnosi zarówno do sytuacji klinicznej, jak i do lektury opowiadań Franza Kafki i Jorge Luisa Borgesa.