Portret Doriana Graya

Dorian Gray – młody, zachwycająco piękny i niewinny – trafia do pracowni malarza Bazylego Hallwarda, który postanawia uchwycić jego niezwykłą urodę na płótnie. Podczas pozowania Dorian poznaje lorda Henryka, błyskotliwego cynika i wyznawcę hedonizmu, którego prowokujące teorie o życiu i moralności głęboko zapadają mu w pamięć. Pod ich wpływem wypowiada życzenie: pragnie na zawsze pozostać młody, nawet jeśli cenę za to miałby płacić jego portret.

Gdy życzenie w tajemniczy sposób się spełnia, Dorian rzuca się w wir dekadenckiego życia – bez wyrzutów sumienia, bez granic i bez odpowiedzialności. Każdy jego grzech i każdy akt okrucieństwa odbija się nie na jego twarzy, lecz na portrecie, który z czasem staje się przerażającym świadectwem jego upadku.

„Portret Doriana Graya” (oryg. „The Picture of Dorian Gray”), opublikowany po raz pierwszy w 1890 roku na łamach „Lippincott’s Monthly Magazine”, a rok później w rozszerzonej wersji książkowej, to jedyna powieść Oscara Wilde’a (1854–1900) – irlandzkiego pisarza, dramaturga i jednego z najwybitniejszych przedstawicieli estetyzmu. Ponadczasowa opowieść o pokusie wiecznej młodości, moralnym rozkładzie i cienkiej granicy między pięknem a złem wywołała w wiktoriańskiej Anglii skandal, a dziś należy do kanonu literatury światowej. Przekład: Maria Feldmanowa.