Polskie zdrajczynie. Piękne, okrutne i złe

„Polskie zdrajczynie. Piękne, okrutne i złe” Sławomira Kopra, autora licznych popularnych książek historycznych, to zbiór portretów kobiet, które próbowały wpływać na bieg polskiej historii i nie zapisały się dobrze w zbiorowej pamięci. Autor przygląda się wielkim intrygom, niepohamowanym ambicjom, wstydliwym sekretom i przemilczanym historiom, pokazując, że zaglądanie za kulisy dziejów bywa równie fascynujące, co bolesne.

Wśród bohaterek książki znalazły się m.in. Elżbieta Łokietkówna, siostra Kazimierza Wielkiego, której postać łączy się z historią Klary Zach i tragicznym losem jej rodu, oraz Marysieńka Sobieska, żona Jana III, wokół której narosła czarna legenda intrygantki politycznej i sojuszniczki dworu Ludwika XIV. Koper pisze również o Joannie Grudzińskiej, księżnej łowickiej i żonie wielkiego księcia Konstantego, oraz o Karolinie Sobańskiej, współpracowniczce carskiej policji politycznej, w której otoczeniu bywali Aleksander Puszkin i Adam Mickiewicz.

Kolejne rozdziały dotyczą XX wieku: Róży Luksemburg, współzałożycielki i ideolożki Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, Zofii Dzierżyńskiej, żony twórcy bolszewickiej policji politycznej, związanej z sowiecką radiostacją nadającą audycje dla Polaków, Blanki Kaczorowskiej, której przypisuje się wydanie Gestapo generała Stefana Grota-Roweckiego, Wandy Wasilewskiej, pisarki i działaczki komunistycznej blisko związanej z Kremlem, a także Zofii Beynar-O’Bretenny, która jako współpracowniczka Służby Bezpieczeństwa donosiła na swojego męża, Pawła Jasienicę.

Książka łączy narrację historyczną z gawędziarskim stylem i stawia pytania o motywacje kobiet, które w różnych epokach stawały po stronie innej niż oczekiwana, a ich decyzje wpływały na losy ludzi i państwa.