Polska jest życzliwa

Marcin Napiórkowski, semiotyk kultury zajmujący się antropologią codzienności, przygląda się Polakom od strony zwyczajów, nawyków i drobnych rytuałów. Wychodzi z założenia, że miejsce, w którym żyjemy, kształtuje nas w równym stopniu, w jakim my je urządzamy. Interesuje go Polska, która rozciąga się nie między Bugiem a Odrą, lecz między kuchenną ściereczką a flagą państwową.

Autor stawia pytania dotyczące życia w podzielonym społeczeństwie. Czy niezgoda może budować? Jak mieszkać obok ludzi o odmiennych poglądach bez przymusu przekonywania ich do swoich racji? Dlaczego uśmiech do nieznajomego bywa u nas przyjmowany podejrzliwie i ile prawdy jest w stereotypie ponurego Polaka? Czy konflikt pokoleń jest nieunikniony?

Napiórkowski rozkłada utarte wyobrażenia o polskim charakterze na części i sprawdza, co się za nimi kryje. Przekornie dowodzi, że tak zwana wojna polsko-polska nie jest koniecznością, i proponuje własną filozofię domu rozumianego jako miejsce pielęgnowania wspólnych rytuałów, w którym różnorodność i tożsamość nie muszą się wykluczać.

Książka jest wyborem tekstów autora z ostatnich lat, publikowanych przede wszystkim w „Tygodniku Powszechnym”. Eseje można czytać osobno i w dowolnej kolejności. To propozycja dla osób zainteresowanych kulturą współczesną, socjologią życia codziennego i debatą publiczną.