Pokolenie, któremu obiecano przyszłość. Historia (nie tylko) wałbrzyska

Marta Kurkowska-Budzan wraca do Wałbrzycha i do ludzi urodzonych w latach 50., którym obiecano uporządkowaną przyszłość. On miał osiemnaście lat, gdy po raz pierwszy zjechał pod ziemię, a wcześniej podpisał zobowiązanie: szkoła, stypendium, praca. Ona miała piętnaście lat i jedno pytanie: co dalej. Miejsc w szkołach było mniej niż chętnych, a wybór przesądzał o całym życiu.

Bohaterowie książki przyjechali z różnych stron do miasta „czarnego i białego złota”. Praca decydowała tu o tym, kiedy dorosną i założą rodzinę, gdzie zamieszkają i czy awansują. Wzorzec był jasny: zdobyć wykształcenie, potem pracę, ustatkować się i czegoś dorobić. W wieku dwudziestu pięciu lat mieli zaplanowane życie.

Wałbrzych rozwijał się w rytmie zakładów pracy, a później w tym samym rytmie zaczął się zwijać. Autorka pyta po latach, co zostało z danej temu pokoleniu obietnicy. Opowieść opiera się na głosach mieszkańców i wykracza poza jedno miasto: to, co przeżył Wałbrzych, przeżyła cała Polska, tyle że tutaj przebiegało to gwałtowniej.