Podróż do kresu nocy

Debiutancka powieść Louisa-Ferdinanda Céline’a z 1932 roku, zaliczana do najważniejszych dzieł literatury francuskiej XX wieku. Oparta na wątkach autobiograficznych, opowiada o losach Ferdynanda Bardamu, który trafia na front I wojny światowej, a potem wędruje przez kolonialną Afrykę i Stany Zjednoczone, by w końcu zostać lekarzem ubogich na przedmieściach Paryża.

Książka wywołała ogromne poruszenie przede wszystkim za sprawą języka. Céline zerwał z literacką francuszczyzną, sięgając po mowę potoczną, argot i kolokwializmy. W brutalnej, prowokacyjnej i często szokującej formie przedstawił obraz współczesności naznaczonej wojną, wyzyskiem i nędzą, wyrażając bunt wobec świata i głęboki pesymizm co do natury człowieka. Wydanie w przekładzie Oskara Hedemanna.