Pod czarnym słońcem Italii

„Pod czarnym słońcem Italii” to powieść włoskiej pisarki Nicoletty Verny, wydana w oryginale pod tytułem „I giorni di Vetro”. Książka została uhonorowana m.in. Nagrodą Literacką Unii Europejskiej, Premio Manzoni dla najlepszej powieści historycznej, Premio Letterario Chianti, Premio Racalmare – Leonardo Sciascia i Premio Sila ’49. Autorka pochodzi z Romanii, mieszka we Florencji i pracuje jako redaktorka prozy w wydawnictwie Giunti; jej debiutancka powieść „Il valore affettivo” również zdobyła nagrody literackie.

Akcja rozgrywa się w romańskiej wiosce Castrocaro. Redenta przychodzi na świat w 1924 roku, w dniu uznawanym za symboliczny początek faszystowskiego terroru we Włoszech, i mieszkańcy od razu uznają ją za dziecko przynoszące nieszczęście. Choroba z dzieciństwa – polio – pozostawia ją z niesprawną nogą. Mimo to dziewczynka zachowuje czułe serce i niezwykłą zdolność dostrzegania dobra tam, gdzie inni przestali go szukać. Najbardziej ufa Brunowi, przyjacielowi z dzieciństwa, który obiecał jej wspólną przyszłość. Kiedy chłopak niespodziewanie znika, Redenta czeka na jego powrót, nie wiedząc, że czekają ją znacznie cięższe próby.

Gdy zostaje żoną wpływowego faszystowskiego dygnitarza, jej codzienność zamienia się w więzienie pełne upokorzeń, przemocy i strachu. Nie traci jednak współczucia dla innych ani pragnienia, by ocalić choć odrobinę dobra w pogrążającym się w mroku świecie. Jej los splata się z historią Iris, odważnej partyzantki, która również skrywa tajemnice i rany przeszłości. To opowieść o miłości, stracie i kobiecej odwadze w czasach faszyzmu i wojny.