Pieśń jedenasta

Tom poetycki Artura Szlosarka, pomyślany jako jedna rozbudowana kompozycja. Poeta świadomie odchodzi w nim od ostrożności typowej dla dużej części współczesnej liryki, która unika wzniosłości, powagi wypowiadanej bez ironicznego dystansu i szerokiego gestu. „Pieśń jedenasta” sięga właśnie po te rejestry: mówi tonem podniosłym, prowadzi frazę z rozmachem i nie cofa się przed ryzykiem, jakie niesie tak wysoki styl.

Szlosarek debiutował na początku lat dziewięćdziesiątych i jest laureatem między innymi Nagrody Kościelskich. Początkowo łączono go z nurtem neoklasycznym, czyli z poezją mocno zakorzenioną w historii kultury i zaniepokojoną brakiem metafizycznych lub choćby społecznych gwarancji dla słowa poetyckiego. Z czasem zaczęto widzieć w nim przede wszystkim autora zapisującego głębokie doświadczenia egzystencjalne.

W nowym tomie obie te linie się spotykają. Wiersz nie zamyka się w jednym nastroju: szuka sensu tam, gdzie zacierają się dawne przeciwieństwa, i upomina się o prawo człowieka do wyboru oraz do nadziei. Książka ukazuje się w serii „Biblioteka poetycka” Wydawnictwa a5, w którym poeta opublikował wcześniej tom „Święto szparagów” (2010). Jest to propozycja dla czytelników zainteresowanych współczesną liryką polską.