Pamięć wiersza. Wokół współczesnych wierszy metapoetyckich

W „Pamięci wiersza” Paweł Mackiewicz zajmuje się współczesnymi wierszami metapoetyckimi, czyli utworami, które zwracają uwagę na własne powstawanie, język i miejsce poezji w świecie. Zbiór esejów prowadzi przez polską literaturę XX i XXI wieku, szukając między tekstami śladów pamięci, wzajemnych inspiracji oraz sporów. Nie jest to katalog nazwisk ani chronologiczny wykład historii literatury, lecz próba czytania poezji poprzez pytania, które sama sobie stawia.

Autor przygląda się takim kategoriom jak rytm, znikanie, poprawianie świata czy powinności piszącego. Interesuje go to, co dzieje się z wierszem po opuszczeniu przez niego autorskiego biurka: jak funkcjonuje w pamięci, jak spotyka inne utwory i jak zmieniają się jego znaczenia w kolejnych lekturach. Opisywane teksty stają się punktem wyjścia do namysłu nad żywą tradycją, w której poeci odpowiadają poprzednikom oraz współczesnym.

Mackiewicz pisze jako badacz i krytyk literacki, ale w tych esejach ważny jest również sposób prowadzenia samego języka. Wydawca zwraca uwagę na metaforę, skrót i poetycką frazę, którymi autor posługuje się w rozważaniach o poezji. Forma tekstów odpowiada więc ich tematowi: analiza wierszy spotyka się z uważnością na rytm i obrazowanie własnej wypowiedzi.

Książka jest propozycją dla czytelników zainteresowanych współczesną polską poezją oraz tym, jak można o niej pisać bez zamykania jej w jednej interpretacji. Łączy pytania o konkretne utwory z szerszym namysłem nad literacką pamięcią i relacjami między tekstami. Pozwala spojrzeć na metapoetyckość nie jako na odległą teorię, lecz jako na część rozmowy, którą wiersze prowadzą ze sobą i z odbiorcami.