Ozzy i ja

Stephen Rea dorastał w Irlandii Północnej w czasie konfliktu, który naznaczał codzienne życie przemocą. Schronienie znalazł w heavy metalu, a szczególne znaczenie miała dla niego muzyka Ozzy’ego Osbourne’a. Jako nastolatek zbierał nagrania koncertowe, korespondował z fanami i śledził informacje o swoim idolu w czasach poprzedzających internet.

W wieku piętnastu lat przeczytał o festiwalu Rock in Rio, podczas którego mieli wystąpić między innymi Ozzy Osbourne, Queen i AC/DC. Ku jego zaskoczeniu rodzice zgodzili się na podróż do Brazylii. Korespondencja matki z sekretariatem artysty doprowadziła do zdobycia wejściówek VIP i osobistego spotkania z Ozzym.

To przypadkowe wydarzenie nie zakończyło się na krótkim kontakcie fana z gwiazdą. Zapoczątkowało wieloletnią relację Stephena z Ozzym, Sharon i całą rodziną Osbourne’ów. Rea uczestniczył w podróżach oraz codziennych sytuacjach, poznając artystę również poza sceną i wizerunkiem Księcia Ciemności.

W połowie lat dziewięćdziesiątych Ozzy podarował mu skórzane notatniki i zachęcił do zapisywania rozmów, zdarzeń oraz doświadczeń z tras koncertowych. Te materiały stały się podstawą wspomnień przedstawiających cztery dekady przyjaźni. Autor opisuje zakulisowe historie, nieoczekiwane momenty i lekcje wyniesione z kontaktu z rodziną Osbourne’ów.

Książka pokazuje znaczenie muzyki w życiu człowieka dorastającego w trudnych warunkach, a następnie niezwykłe przejście od fascynacji idolem do bliskiej, opartej na zaufaniu relacji. Nie jest biografią całej kariery Ozzy’ego, lecz osobistym świadectwem osoby, która mogła obserwować rockowego muzyka w sytuacjach niedostępnych dla publiczności.

Jack Osbourne wnosi do publikacji własną perspektywę na opisywaną przyjaźń. Całość łączy historię fana, wspomnienia z muzycznego zaplecza i portret rodziny, której życie przez dziesięciolecia rozgrywało się między sceną a prywatnością.