Ostatnie lato, które było nasze

Po śmierci matki June musi opuścić dotychczasowe życie i zamieszkać z ojcem, którego prawie nie zna. Nowy dom nie daje jej poczucia bezpieczeństwa: kobieta u boku ojca próbuje znaleźć dla siebie miejsce w relacji z dziewczyną, a cała rodzina zachowuje się tak, jakby wspólna codzienność mogła naprawić lata nieobecności i świeżą stratę. June traktuje przeprowadzkę jako rozwiązanie tymczasowe i chce jedynie przetrwać wakacje.

W nowym otoczeniu poznaje Huntera. Chłopak jest arogancki, zdystansowany i wyraźnie niezadowolony z jej obecności. Między nimi od początku pojawia się napięcie, które nie pozwala sprowadzić ich relacji do zwykłej niechęci. Zmuszeni do spędzania razem czasu, stopniowo odkrywają, że pierwsze oceny nie wyjaśniają ich zachowania ani ran, z którymi każde z nich próbuje sobie poradzić.

June nie przyjeżdża jednak wyłącznie z żałobą. Ukrywa sekret, który może zburzyć kruche porozumienie i wpłynąć na wszystkich mieszkańców domu. Gdy przeszłość zaczyna upominać się o swoje, dziewczyna musi zmierzyć się z pytaniem, czy rodzina naprawdę może zacząć od nowa. Powieść łączy historię dorastania i pierwszego uczucia z doświadczeniem straty, braku zaufania oraz próbą wybaczenia krzywd, których nie można po prostu wymazać.