Ostatnia sprawa. Seria o Williamie Wistingu. Tom 18

William Wisting dowiaduje się, że Erik Kaplin opuszcza więzienie po osiemnastu latach odbywania kary za morderstwo. Kaplin sporządził listę ludzi, których obwinia o swoje skazanie, a nazwisko komisarza znajduje się na jej pierwszym miejscu. Wisting nie wie, czy ma do czynienia z groźbą, planem zemsty czy próbą podważenia dawnego śledztwa. Musi ocenić ryzyko, nie mając pewności, jakie informacje i zamiary przynosi ze sobą były więzień.

Sytuacja zawodowa splata się z obowiązkami rodzinnymi. Wisting opiekuje się wnuczką, ponieważ jego córka Line wyjeżdża do Republiki Południowej Afryki. Dziennikarka przygotowuje podcast dotyczący Adriana Stillera, nowego szefa wydziału spraw niewyjaśnionych w Kripos. Chce poznać epizod z jego młodości i zrozumieć, dlaczego Stiller poświęcił karierę nierozwiązanym przestępstwom.

Kluczowym wydarzeniem w przeszłości Stillera było zaginięcie Julii Delcourt, jego szkolnej ukochanej. Dziewczyna zniknęła bez śladu, pozostawiając pytania, na które przez lata nie znaleziono odpowiedzi. Line wraca do ludzi i miejsc związanych z tą historią, szukając informacji o Julii oraz o tym, jak zaginięcie wpłynęło na późniejsze wybory Stillera. Jej praca rozwija się niezależnie od zagrożenia związanego z Kaplinem, lecz oba wątki zaczynają odsłaniać znaczenie dawnych decyzji.

W tym samym czasie niespodziewanie umiera były przełożony Wistinga. Początkowo śmierć wygląda na naturalną, jednak pojawiają się okoliczności łączące ją ze starą sprawą znajdującą się obecnie na biurku Stillera. Komisarz zostaje wciągnięty w analizę zdarzeń, mimo że nie otrzymał formalnego zadania i próbuje zachować zwykły rytm życia z wnuczką. Każde odkrycie zmienia ocenę ludzi uczestniczących w dawnym dochodzeniu.

Powieść prowadzi równolegle kilka ścieżek: możliwą zemstę skazanego, dziennikarskie poszukiwania Line, osobistą historię Stillera i zagadkową śmierć byłego policjanta. Wisting musi oddzielić fakty od uprzedzeń i sprawdzić, czy procedury zastosowane przed laty rzeczywiście doprowadziły do prawidłowych wniosków. Powrót do zamkniętych aktów stawia go wobec odpowiedzialności za decyzje podejmowane przez cały zespół.

„Ostatnia sprawa” rozwija cykl o Williamie Wistingu jako kryminał policyjny skupiony na konsekwencjach dawnych śledztw. Zagrożenie nie ogranicza się do jednego sprawcy; wynika również z lojalności, przemilczeń i błędów, które mogły zostać utrwalone w oficjalnej wersji wydarzeń. Osobiste powiązania bohaterów sprawiają, że ustalenie prawdy może zmienić ich ocenę własnej przeszłości. Śledztwo wymaga ponownego zestawienia zeznań, chronologii i motywów osób związanych z każdą ze spraw.