Orator

„Orator” to biografia Marka Tulliusza Cycerona, rzymskiego męża stanu, mówcy i pisarza, którego losy autorka, specjalistka od starożytności klasycznej, przedstawia na tle schyłku republiki rzymskiej. Punktem wyjścia jest gwałtowny koniec bohatera: zamordowany w 43 roku p.n.e., został pozbawiony głowy, a jego język przebito szpilkami. Był to ostatni akt zemsty wymierzony w człowieka, którego słowa wywarły ogromny wpływ na całe pokolenie, ale przysporzyły mu również wielu wrogów.

Książka śledzi drogę Cycerona od skromnych, prowincjonalnych początków do najwyższego urzędu obieralnego w Rzymie. Pokazuje, jak stał się najwybitniejszym mówcą swoich czasów i jak głęboko wierzył, że sama sztuka przemawiania może być narzędziem obrony republiki. Autorka podkreśla jednak, że jej bohater był kimś znacznie więcej niż mistrzem retoryki: jego długie i burzliwe życie przebiegało równolegle z upadkiem ustroju republikańskiego, a on sam często znajdował się w samym centrum tych wydarzeń.

W biografii pojawiają się relacje Cycerona z Juliuszem Cezarem i Pompejuszem Wielkim, stłumienie spisku, który zagrażał podstawom państwa, oraz sposób, w jaki polityk kreował się na ostatnią nadzieję republiki. Osobne miejsce zajmuje jego twórczość dotycząca polityki, filozofii i społeczeństwa, która okazała się niezwykle wpływowa w późniejszych wiekach, a także jego niejednoznaczna postawa wobec narastającej władzy autokratycznej, wciąż budząca zarówno uznanie, jak i spory.

Autorka ukazuje zarówno talent, jak i wewnętrzne sprzeczności Cycerona, człowieka rozdartego między zasadami a ambicją, a jego historię odnosi także do współczesnych pytań o kruchość instytucji demokratycznych i siłę perswazji w życiu publicznym.