Okna pełne błękitu

„Okna pełne błękitu” Beaty Piliszek-Słowińskiej to metaforyczna opowieść o oswajaniu samotności i oczekiwaniu na zmianę. Autorka snuje pełną zadumy historię o odkrywaniu piękna w prostocie i pielęgnowaniu nadziei w trudnych chwilach. Wydawca określa książkę jako ponadczasową.

Bohaterką jest Ewa, pokazana najpierw jako dziecko, potem młoda dziewczyna, a wreszcie dojrzała kobieta, która szuka sensu istnienia i źródła szczęścia. Stopniowo odkrywa wagę słów i ich moc zmieniania świata, aż w końcu rozumie, co jest naprawdę ważne. Jej historia rozciąga się na całe życie.

Rodzinne tajemnice, trudne doświadczenia, obawy i wątpliwości nie odbierają jej radości ze spotkań z przypadkowo poznanymi, intrygującymi nieznajomymi. Kiedy Ewa opanowuje trudną sztukę życia w pojedynkę i godzenia się z utratą tego, co cenne, wydarza się coś niezwykłego.

Książka ma charakter refleksyjny. Ks. Marek Dziewiecki odczytuje ją jako opowieść o stawaniu się człowiekiem, kimś niepowtarzalnym, a zarazem dzielącym z innymi tę samą naturę, podobne potrzeby i pragnienie szczęścia, które nie pojawia się w życiu samo. W tym ujęciu jest to również książka o marzeniach wspólnych wszystkim ludziom.