Obcy ludzie

Powieść Jerzego Broszkiewicza, pisarza kojarzonego głównie z książkami dla młodzieży, przeznaczona dla dorosłego czytelnika. Opowiada o dorastaniu Henryka i obejmuje kilkanaście lat, niemal całe dwudziestolecie międzywojenne, aż po ostatnią wiosnę przed okupacją.

Książka składa się z trzech części. Pierwsza pokazuje dzieciństwo bohatera, druga czas gimnazjum i pierwsze kroki w dorosłość, trzecia właściwe dojrzewanie, również polityczne. Henryk buntuje się przeciw złu świata i szuka własnej drogi ideowej: od styczności z grupą o skłonnościach faszyzujących dochodzi do świadomej przyjaźni z młodzieżą komunistyczną.

Próby określenia swojego miejsca wobec świata i innych ludzi zostały ostro przeciwstawione środowisku tytułowych obcych, czyli mieszczan przywykłych do kompromisu i egoistycznej wygody. Powieść jest portretem pokolenia wchodzącego w dorosłość tuż przed wybuchem wojny i zapisem jego ideowych wyborów.