Nibynóżki

„Nibynóżki” to debiutancka powieść Darii Sobik, której bohaterkami są kobiety zmuszone radzić sobie bez niczyjej pomocy. Ich codzienność nie przebiega według recept z poradników, lecz składa się z kolejnych kryzysów i doraźnie wymyślanych sposobów, by je przetrwać.

Narratorka prowadzi kiosk w niewielkim śląskim mieście. Po zamknięciu punktu zajmuje się drugim, nielegalnym zajęciem: sprzedaje psychostymulanty kobietom, które usiłują odzyskać choć częściową kontrolę nad swoim życiem. Wśród jej klientek są samotne matki, sąsiadki, osoby odwiedzające kiosk oraz przyjaciółki – kobiety, które nie czekają, aż ktoś rozwiąże za nie ich kłopoty.

Akcja toczy się wśród familoków, osiedlowych parków i mieszkań o cienkich ścianach. Powieść porusza tematy nieudanych związków, problemów finansowych, przemęczenia i uzależnień, a obok nich pokazuje wytrwałość, humor i codzienną zaradność, dzięki którym bohaterki przetrwają kolejne dni. Narratorka przygląda się temu światu z czułością i ironią.

Książka składa się z dwudziestu czterech rozdziałów. Stawia pytanie, czy da się wyraźnie oddzielić pomoc innym od prowadzenia interesu i od autodestrukcji.