Nakarmic swoje demony wyd. 2

Tsultrim Allione, jedna z pierwszych Amerykanek, które przyjęły święcenia w tradycji tybetańskiej, przedstawia w tej książce własną adaptację czie – medytacyjnej praktyki stworzonej w XI wieku przez buddyjską nauczycielkę Maczig Labdrön. Nazwa praktyki oznacza przecinanie. Autorka przekłada jej zasady na metodę, z której można korzystać bez wcześniejszej znajomości buddyzmu i tybetańskiej filozofii.

Demony nie są tu istotami nadprzyrodzonymi, lecz tym, co aktualnie nas zniewala: lękami, obsesjami, uzależnieniami, złością czy wstydem. Według autorki stają się one groźne właśnie wtedy, gdy je od siebie odcinamy, wypieramy i zwalczamy, ponieważ walka tylko je wzmacnia. Proponuje więc odwrotną strategię: zrozumieć, czego demon naprawdę potrzebuje, i nakarmić go, aby osłabić jego władzę.

Rdzeniem książki jest pięciostopniowa praktyka: odnalezienie demona, nadanie mu postaci i zapytanie o jego potrzeby, wejście w jego rolę, nakarmienie go i spotkanie sprzymierzeńca, a na końcu odpoczynek w świadomości. Allione omawia cztery rodzaje demonów – zewnętrzne, takie jak choroba czy trudne relacje rodzinne, wewnętrzne, jak niepokój i depresja, demony uniesienia, związane z sukcesem, oraz demony egocentryzmu. Proponuje też prowadzenie dziennika, pracę w parach oraz łączenie metody z rysunkiem i innymi formami medytacji.

Ostatnia część przenosi te same zasady na grupy, narody i konflikty społeczne. Autorka przeciwstawia zachodni wzorzec bohatera zabijającego smoka postawie, która zamiast niszczyć przeciwnika, próbuje go zrozumieć, i dowodzi, że pokój w świecie zaczyna się od rozwiązania konfliktów wewnętrznych.