Nadberezyńcy

„Nadberezyńcy” Floriana Czarnyszewicza to epicka powieść o polskiej szlachcie zagrodowej zamieszkującej ziemie między Berezyną a Dnieprem, wydana po raz pierwszy w 1942 roku na emigracji w Argentynie. Akcja obejmuje lata 1911–1920: schyłek caratu, I wojnę światową, rewolucję i wojnę polsko-bolszewicką.

Autor, sam wywodzący się z tych stron, przedstawia codzienne życie, obyczaje i język kresowej społeczności, jej przywiązanie do polskości oraz dramat ludzi, których rodzinne strony po traktacie ryskim znalazły się poza granicami Polski. Książka była wysoko ceniona m.in. przez Józefa Czapskiego, Melchiora Wańkowicza i Czesława Miłosza.