Na północ od niepołudnia

Khalid jest uchodźcą wojennym, który znalazł schronienie w mieście na południu Portugalii. Został zmuszony do opuszczenia ojczyzny i ukochanej kobiety, a utraconą przyszłość próbuje zastąpić życiem budowanym od początku. Towarzyszą mu wspomnienia, poezja oraz muzyka wykonywana na al-ud.

W nowym miejscu Khalid uprawia róże. Z ich płatków pozyskuje esencje, z których komponuje perfumy i inne wyroby sprzedawane mieszkańcom. Praca, muzyka i drobne codzienne rytuały pozwalają mu odzyskać część poczucia ciągłości, choć nie usuwają tęsknoty za domem i osobą pozostawioną daleko.

W Portugalii poznaje João, człowieka o innym pochodzeniu i historii, który również doświadczył ucieczki. Przed laty opuścił własne miejsce, próbując oddalić się od okrucieństw wojny kolonialnej. Spotkanie dwóch migrantów z różnych epok prowadzi do rozmowy o pamięci, wykorzenieniu oraz marzeniach, które przetrwały mimo przemocy.

Ich relacja rozwija się w Algarve, regionie noszącym ślady wielu kultur. Południe Portugalii staje się dla Khalida „innym południem”: przestrzenią jednocześnie obcą i przypominającą utracony świat. Bohaterowie dzielą małe przyjemności, muzykę i obecność, szukając sposobu na ułożenie życia z tego, co pozostało po dawnych doświadczeniach.

Fernando Cabrita i João Mascarenhas łączą liryczny tekst z dwukolorowym rysunkiem. Forma komiksu zbliża opowieść do poezji wizualnej i pozwala mówić o współczesnym uchodźstwie bez rezygnowania z indywidualnego doświadczenia postaci. Historia zestawia dramat obecnego migranta z losami Portugalczyka naznaczonego wcześniejszą wojną.

„Na północ od niepołudnia” opowiada o odebranej przyszłości, przenośnej ojczyźnie i sztuce jako sposobie zachowania własnej tożsamości. Muzyka, zapachy, obrazy i pamięć tworzą przestrzeń, w której dwaj ludzie mogą rozpoznać podobieństwo swoich losów mimo różnicy czasu, pochodzenia i powodów ucieczki.