Muzyka jako medium terapeutyczne. Muzyka metaforą człowieka, jego życia i choroby (perspektywa własnych doświadczeń klinicznych)

Celem niniejszej monografii jest analiza muzyki jako tworzywa diagnostycznego i terapeutycznego w procesie leczenia. W improwizacjach klinicznych zwraca się uwagę na wzory, gesty muzyczne, które mogą być markerami diagnostycznymi zaburzeń komunikacji, nastroju, napędu czy tożsamości. Elżbieta Galińska opracowała założenia i metodykę muzykoterapii zaburzeń psychicznych – zwłaszcza nerwicowych, odżywiania i osobowości – z wykorzystaniem metody Portretu Muzycznego, uznanej w 2021 roku przez World Federation of Music Therapy za oryginalny model muzykoterapii. W książce przytacza badania z zastosowaniem Inwentarza Osobowości BFI oraz własnego Muzycznego Testu Tożsamości (wystandaryzowanego przez psycholog Marię Dymnikową). Dokonuje też przeglądu koncepcji teoretycznych i wyników badań medycznych i psychologiczno-muzycznych.

To „podręcznik” muzykoterapii przedstawiający różne teoretyczne podstawy metody Portretu Muzycznego, źródło wiedzy o oddziaływaniach muzykoterapeutycznych i narzędziach pomiaru zachowań w procesie muzykoterapii i ich korelatów osobowościowych. Elżbieta Galińska jest pionierką stosowania muzykoterapii w kompleksowym leczeniu zaburzeń zdrowia psychicznego. To również niezwykle twórcza osoba, doskonaląca elementy praktyki muzykoterapeutycznej, a także znakomity analityk i ekspert w tej dziedzinie wiedzy. Książka stanowi znaczący wkład w rozwój naukowy i kliniczny muzykoterapii.

Z recenzji prof. dr. hab. Jana Czesława Czabały

Elżbieta Galińska – dr muzykoterapii i psychologii osobowości (UW), kierownik Pracowni Muzykoterapii (przez 48 lat) i adiunkt w Klinice Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, psychomuzykolog, pionier muzykoterapii (klinicysta, trener, superwizor, członek Krajowej Rady Muzykoterapii), psychoterapeuta certyfikowany przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (SNP PTP), terapeuta i trener psychodramy, somatoterapeuta. W latach 1985–2015 przewodniczyła grupie roboczej Muzykoterapia, którą utworzyła w SNP PTP. Od 1992 roku wydawała pierwsze w Polsce czasopismo dotyczące muzykoterapii. Była wieloletnią przedstawicielką Polski w European Committee for Music Therapy oraz w programie badawczym UNESCO „Arts in Hospital”. Od 2010 roku adiunkt w Akademii Muzycznej w Łodzi. Kieruje studiami licencjackimi z muzykoterapii w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego; współpracuje z Université Paris Descartes. Jest autorką ponad 120 publikacji naukowych polskich i zagranicznych z zakresu historii, teorii, metod i badań muzykoterapii, psychodramy oraz prac interdyscyplinarnych. Kształci lekarzy i psychologów ubiegających się o certyfikat psychoterapeuty SNP PTP, prowadzi szkolenia z muzykoterapii klinicznej i psychodramy.