Mury i szczeliny. Przestrzenie getta warszawskiego

W monografii „Mury i szczeliny. Przestrzenie getta warszawskiego” Justyna Majewska przygląda się gettu jako miejscu zaplanowanemu przez niemieckich okupantów, a następnie przeżywanemu przez uwięzionych w nim ludzi. Bada, jak granice i warunki zamknięcia wpływały na codzienność mieszkańców.

Udostępniony przez wydawcę fragment rozdziału o proksemicznym wymiarze getta pokazuje dom i kamienicę z dwóch perspektyw. Dla części osób mieszkanie pozostawało miejscem spotkań i próbą zachowania dawnych zwyczajów. Dla innych oznaczało przeludnienie, chłód i stały brak prywatności. Autorka sięga do osobistych świadectw, by pokazać, jak ludzie starali się urządzać życie w przestrzeni naznaczonej przymusem i zagrożeniem.