Modlitwa serca. Tradycja kontemplacyjna chrześcijańskiego Wschodu

Czym jest „nieustanna modlitwa”? Czy współczesny człowiek może osiągnąć harmonię ze Stwórcą i z samym sobą? W jaki sposób otwierać się na bliskość Boga?

Z doświadczeń ojców pustyni wyrosła duchowość polegająca na praktyce uważności i na coraz głębszej świadomości zamieszkiwania w człowieku Trzech Boskich Osób. Serce „modlące się nieustannie” nie było dla pustelników metaforą czy niedoścignionym ideałem. Kierowani przez Ducha Świętego pragnęli kochać Boga, a w Nim całe stworzenie, coraz bardziej – całym swoim sercem, całym umysłem i ze wszystkich sił.

Ojciec George A. Maloney pomaga wejść w sam środek tego doświadczenia modlitwy, która jest czymś więcej niż praktyką religijną – to droga przemiany życia, integracji swojego „ja” i dążenia do jedności z Trójcą Świętą. Poprzez prostotę modlitwy Jezusowej, skupienie uwagi i duchową czujność człowiek uczy się żyć obecnością Tego, który jest. Autor przypomina, że hezychia – stan wewnętrznego pokoju, w którym pamięć o Chrystusie wyraża się w każdym oddechu – jest zaproszeniem skierowanym do wszystkich chrześcijan.

Prawdziwy hezychazm prowadzi Boże stworzenie ku spełnieniu, gdzie nie ma już ciemności, a jest tylko światło. Tam właśnie niepokój zostaje zastąpiony przez spoczynek, a pokój polega na jedności z Bogiem i całym stworzeniem. Wiara i nadzieja skutkują narodzinami miłości, której rozwój nie ma końca i która staje się „wszystkim we wszystkich”.

George A. Maloney SJ (1924–2005), doktor teologii prawosławnej. Założył i prowadził Instytut Jana XXIII przy Fordham University, gdzie uczył teologii Kościoła wschodniego. Był autorem wielu książek i artykułów naukowych. Podróżował m.in. po Rosji, Grecji, Egipcie i Izraelu. Pragnąc zgłębić korzenie duchowości wschodniej, spędził wiele czasu na Górze Athos. Pod koniec życia przeszedł na prawosławie.