Miłość z krwi i kości

„Miłość z krwi i kości” to powieść obyczajowa Anny Rybakiewicz prowadzona w dwóch planach czasowych: w latach okupacji i współcześnie. Obie historie łączy jedna wieś, dwie skłócone rodziny i tajemnica wojennej tragedii. Jest to drugie wydanie książki.

W 1942 roku dwudziestoletnia Basia dołącza do partyzantów ukrywających się w lesie. Są wśród nich Romek, zakochany w niej sąsiad, oraz Leszek, ich wspólny przyjaciel. Życie tej trójki komplikuje się nie tyle z powodu samej wojny, ile przez uczucie, które rodzi się między Basią a Leszkiem.

W 2019 roku antropolożka Ula dowiaduje się, że w lesie odnaleziono szczątki jej pradziadków, rozstrzelanych przez Niemców w 1943 roku razem z sąsiadami. Wraca w rodzinne strony, które opuściła przed laty, aby uczestniczyć w ekshumacji. Na miejscu musi zmierzyć się ze starym sąsiadem, od dawna obwiniającym jej babcię Barbarę o tamtą tragedię, oraz z jego wnukiem Piotrkiem, który kiedyś złamał jej serce, a teraz proponuje pomoc przy wykopaliskach.

Podczas pracy Ula jest świadkiem kilku niecodziennych zdarzeń i próbuje znaleźć dla nich racjonalne wyjaśnienie, choć miejscowi widzą w nich wpływ szeptuchy. Powieść łączy wątek miłosny z rodzinną zagadką i elementami ludowych wierzeń. Stawia pytanie, czy prawda o przeszłości może pogodzić zwaśnione rody i czy miłość okazuje się silniejsza od dziedziczonej nienawiści.