Miłka. Obietnica z dzieciństwa

Miłka i Bruno dorastali razem w poznańskim domu dziecka. Gdy spotykają się po latach, ona rozpoznaje dawnego przyjaciela od razu, lecz on nie wie, z kim rozmawia. Zaskoczona Miłka przedstawia się jako Majka. Wymyślone pod wpływem chwili imię pozwala jej uniknąć trudnej rozmowy, ale z każdym kolejnym spotkaniem coraz trudniej wyjaśnić, kim naprawdę jest. Między nią a Brunem odradza się bliskość, choć opiera się na przemilczeniu.

Bruno jest teraz ratownikiem górskim i ojcem. Jego obecne życie różni się od tego, które Miłka zapamiętała z dzieciństwa, a ponowne poznawanie go budzi zarówno nadzieję, jak i obawę przed ujawnieniem prawdy. Bohaterka musi zdecydować, czy może budować nową relację bez powrotu do wspólnej przeszłości. Każdy dzień zwłoki sprawia, że wyznanie staje się trudniejsze.

Równolegle Miłka trafia w zakopiańskim archiwum na pamiętnik Heleny Potockiej-Tulczyńskiej. Zapiski mogą pomóc jej zrozumieć własne pochodzenie, o które pytała od dzieciństwa. Odkrywa historię rodziny naznaczoną dumą, stratą i dawnymi decyzjami wpływającymi na następne pokolenia. Poszukiwanie odpowiedzi prowadzi więc zarówno przez dokumenty, jak i przez rozmowy z ludźmi obecnymi w jej życiu.

„Miłka. Obietnica z dzieciństwa” Jagody Kwiecień łączy opowieść o uczuciu z tajemnicą rodzinną. Ważne są tu pytania o tożsamość, zaufanie i znaczenie więzi wybranych, a nie tylko odziedziczonych. Historia Miłki i Bruna rozwija się obok odkryć z archiwum, aż bohaterka musi zmierzyć się z prawdą o przeszłości i o sobie.