Memo

Krótka, osobista proza Klary Kopcińskiej, nad którą autorka pracowała, jak sama przyznaje, przez trzydzieści lat. Trudno ją jednoznacznie streścić; jej osią jest namysł nad tymi nielicznymi doświadczeniami, które są nieodwołalne i zdarzają się tylko raz: narodzinami, inicjacją, śmiercią ojca i matki oraz własnym odejściem. Pisarka spogląda na nie z perspektywy osoby, która większość z nich ma już za sobą.