Małe separacje

Ironiczna i pełna czarnego humoru wielkomiejska gawęda.

Przeżycia i przemyślenia głównego bohatera snują się przed nami jak dym z papierosa w rytmie dobrego jazzu. Książka z precyzją lekarskiego skalpela obnaża polską rzeczywistość, widzianą oczami współczesnego trzydziestolatka. W szczerej do bólu, bezkompromisowej narracji pobrzmiewa antyczne: ?nic, co ludzkie, nie jest mi obce? i dzięki temu ?Małe separacje? stanowią nie tyle może cudowny lek na, powszechną dziś, ideologiczną i aksjoloiczną niestrawność, co kubek mocnej kawy, którego wypicie, jak zwykle w takich sytuacjach, przynosi oczyszczenie i krótki odpoczynek.